Biografie Renée
1976
Anja Exterkate voegt zich bij de band Toby Collar. Ze volgt op dat moment
een studie Engels en Nederlands, woont op kamers en moet van een beurs rondkomen.
Het zingen leek haar een enorm leuke manier om geld bij te verdienen. Het
zou echter allemaal heel anders gaan lopen dan ze had verwacht.
1977
René Nodelijk besluit de naam van de groep te veranderen in Renée
and the Alligators en weer voornamelijk rock and roll stukken uit de jaren zestig
op het repertoire te zetten. Uiteraard nu met meer zangnummers dan instrumentals.
De tweede 'e' op het eind van de naam Renée moest aangeven dat het gezicht
van de band nu door een zangeres werd bepaald. Achteraf heeft dit allemaal voor
een hoop verwarring gezorgd, want wie was nu eigenlijk Renée? Het is
van meet af aan de bedoeling geweest dat dit de artiestennaam van Anja zou zijn.
1978
In 1978 wordt op verzoek van platenmaatschappij CNR de naam van de groep ingekort
tot simpelweg Renée. Ook wordt Frits Hirschland door de platenmaatschappij
aangetrokken als manager van de groep. Met hem heeft de band menig hilarische
momenten meegemaakt.
De groep scoort een hit met het nummer 'Sweet nothings' en brengt het titelloze
debuutalbum uit. Het was de bedoeling van de platenmaatschappij CNR om dit als
LP-project op de markt te brengen. Toen zij echter het nummer 'Sweet nothings'
hoorde, werd besloten dit als single uit te brengen. Geen verkeerde gok zoals
later zou blijken, want er zijn ruim 45.000 exemplaren over de toonbank gegaan.
Het nummer stond 8 weken in de Top 40 en deed het ook goed in België, Duitsland,
Oostenrijk en de voormalige DDR. In landen als Indonesië en Zuid-en Midden-Amerika
zijn er illegale kopieën uitgebracht. Het nummer had grote bekendheid in
die landen, maar het is niet te achterhalen hoeveel exemplaren ervan verkocht
zijn. Met de eerste LP van Renée was bewezen dat de rock & roll nog
steeds veel mensen aansprak, in tegenstelling tot de beweringen van menigeen
dat deze muziek in het museum der oudheden thuishoorde.
1979
De rock 'n roll-klassieker 'A whole lotta shakin' goin' on' wordt als tweede
nummer van het album 'Renée' op single uitgebracht. De single werd gepresenteerd
op de Midem in Cannes, en werd daar enthousiast ontvangen. In Nederland waren
de DJ's er niet voor te porren om het nummer te draaien. Desondanks heeft de
single toch nog 3 weken in de Top 40 gestaan. In Duitsland is de single zowel
op tv als radio flink onder de aandacht gebracht en er zijn daar meer dan 50.000
exemplaren van verkocht.
Frits Hirschland, ook manager van Earth and Fire, bracht Bert Ruiter, René
Nodelijk en Renée met elkaar in contact. De muzikale ideeën van
Bert Ruiter spraken René en Renée heel erg aan en al snel werd
besloten dat hij vanaf dit moment de nummers van Renée zou gaan produceren.
Het eerste nummer dat hij van haar produceerde was de single 'If You Wanna Be
a Rock and Roller'.
1980
Twee albums worden in dit jaar uitgebracht: 'Ready to rock & roll', een
heruitgave van het eerste album Renée uit 1978, en 'Reaching for the
sky'. Met deze LP maakte de groep de ommezwaai van rock and roll naar popmuziek.
De groep Renée werd vanaf dat moment als volwaardige popgroep beschouwd.
'If you wanna be a rock & roller', 'Jimmy', 'Come closer' en 'Sad man' verschijnen
in dit jaar op single.
De single 'If you wanna be a rock & roller' werd beter in het buitenland
ontvangen dan in eigen land. Er zijn bootlegversies uitgebracht in Indonesië,
Midden-Amerika en Zuid-Amerika, die het naar verluid heel goed gedaan hebben,
maar omdat het hier om illegale kopieën gaat is niet te achterhalen hoeveel
exemplaren van dit nummer verkocht zijn. Dat deze single in Duitsland goed is
ontvangen, blijkt uit het feit dat er zelfs een 12 inch versie van uitgebracht
is. De Nederlandse DJ’s vonden dit nummer, naar eigen zeggen, te commercieel
en wilden het nummer niet draaien.
'Jimmy' was het eerste nummer dat van de LP 'Reaching for the sky' werd uitgebracht.
De single is goed ontvangen en de commentaren van de DJ’s waren zeer lovend.
Het nummer heeft zes weken in de Tipparade gestaan, maar is helaas niet doorgedrongen
tot de Top 40. De opvolger van deze single, 'Come closer', heeft op nr. 3 van
de playlist van 'Hilversum 3' gestaan en is door Frits Spits tot 'Steunplaat'
gebombardeerd. De tekst is een sarcastisch commentaar op het gedrag van toentertijd
bekende popartiesten die met name het heroïnegebruik bewust of onbewust
aanprezen. Het nummer was te zien bij Toppop, Nederland Muziekland en de Tros
Top 50 zonder dat iemand zich ooit heeft afgevraagd waar het nummer eigenlijk
over ging. Come Closer heeft in de Nationale Hitparade de 23e en in de Benelux
Top 50 de 19e plaats bereikt. Er zijn in Nederland 45.000 exemplaren over de
toonbank gegaan, maar tot veler verbazing en niet in de laatste plaats van de
platenmaatschappij is de single niet in de Top 40 gekomen, hij is op nr. 2 van
de tipparade blijven hangen. 'Sad man', de derde single van 'Reaching for the
sky', is helaas maar drie weken gepromoot en is dankzij het project 'Stars on
45' (waar veel geld in was gestoken door de platenmaatschappij) losgelaten.
Men had gehoopt dat Hilversum 3, ook zonder promotie, de single wel zou blijven
draaien, omdat het nummer razend enthousiast door de DJ’s was ontvangen.
Helaas bleek dit een verkeerde gok. Al met al zijn er toch ruim 10.000 exemplaren
van verkocht. De Duitse zangeres Elke Best nam in 1981 een cover op van dit
nummer, onder de titel 'Ein kind'.
1981
Het nummer 'Stranded lady' wordt op single uitgebracht. Deze vierde single afkomstig
van de LP 'Reaching for the sky' is niet echt door radioland opgepakt. Het doel
was echter bereikt: de platenmaatschappij had met winst gedraaid en de naam
Renée was gevestigd.
In het voorjaar van 1981 geeft de band een televisieoptreden in de DDR in Oost-Berlijn.
Dit is een ervaring die diepe indruk bij Renée heeft achtergelaten. De
sfeer was benauwend. Praktisch vierentwintig uur per dag was er een tolk aanwezig,
terwijl dat volkomen onzinnig was, omdat alle bandleden zich prima in het Duits
konden redden. De mensen waar je mee in contact kwam, vermeden angstvallig elke
vraag die maar iets met de politiek van de DDR te maken had. De angst en het
wantrouwen onder de mensen was duidelijk voelbaar.
1982
Vlak voor de release van de single 'High time he went' gaat de band uit elkaar.
René had na zoveel jaar van wisselingen en opnieuw muzikanten inwerken
even helemaal genoeg van het bandbestaan en noodgedwongen moet Anja met een
bandje het land in. Zij gaat als 'Renée' solo verder en de single 'High
time he went' wordt een grote hit in binnen- en buitenland. In de hoop dat René
zich nog zou bedenken, nam ze wel een stand-in band mee voor de tv-optredens.
Helaas bleek hij niet te vermurwen, omdat hij zich geheel wilde gaan concentreren
op het componeren van nieuwe stukken. De hoogst bereikte positie van 'High time
he went' in het buitenland was nummer 2 in de hitlijsten van Noorwegen: 'Ebony
& Ivory' van Stevie Wonder en Paul McCartney stond op 1. In Nederland bereikte
de single de 8e plaats in de Top 40 en hield vier weken stand in de top 10.
In de Nederlandse Hitparade kwam hij als hoogst genoteerde nieuwkomer op 14
binnen. Avro’s Toppop had ternauwernood de tv-opnames gemaakt. Op het
moment dat de single de hitparade binnenstormde konden ze op tv alleen een blanco
beeld met daarin de titel tonen.
In 1982 verschijnt tevens het album 'The future none can see'. Deze LP werd
in heel Europa uitgebracht en werd uitgeroepen tot LP van de week door de Veronica
Top 40. De kritieken waren bijzonder lovend en de LP heeft wekenlang in de Top
40 van bestverkochte LP’s gestaan. In Nederland zijn er 40.000 exemplaren
verkocht. Naast 'High time he went' werden nog twee andere nummers van dit album
op single uitgebracht: 'You're a liar' en 'Seventeen'.
Rond de single 'You're a liar' ontstond nogal wat commotie, omdat een deel van
de DJ’s dit een volkomen verkeerde singlekeuze vond. Nederland Muziekland
was enthousiast over het nummer en Renée kreeg de kans om de single in
dit programma te promoten. Het nummer werd slechts door enkele DJ’s opgepakt
en was daardoor een kort leven beschoren. De opvolger, 'Seventeen', was een
favoriet van Frits Spits. Hij draaide dit nummer al veelvuldig op het moment
dat 'You’re a liar' als single was uitgekomen en liet duidelijk blijken
dat hij dit nummer zijn voorkeur had. Helaas is deze single, ondanks de lovende
kritieken, tussen wal en schip geraakt.
1983
Het album 'Sometimes you cry' verschijnt. Deze LP is een samenstelling van vier
nummers van de LP 'Reaching for the sky', vier nummers van de LP 'The future
none can see' en vier nieuwe stukken. De singles 'Sometimes you cry' (door de
AVRO als favoriet getipt) en 'Give me a break' hebben het niet gered. De platenbusiness
was toen al in rep en roer door de opkomst van de cassettebandjes. Veel platenmaatschappijen
zagen hun omzet dramatisch dalen en dit had zo zijn gevolgen voor de Nederlandse
artiesten. Net als nu werd toen bij veel artiesten het platencontract niet verlengd.
1984
In dit jaar verschijnt de nieuwe single 'Take some pills': in tegenstelling
tot alle vorige Renée-singles en albums niet uitgebracht door CNR maar
door de platenmaatschappij Sky Telstar. Het nummer is ondanks veel mooie beloften
een low budget productie geworden en heeft eigenlijk geen echte kans gekregen.
1985-heden
In 1985 wordt op het initiatief van Cor van der Beek (drummer Shocking Blue)
en Fred Severing (bassist Daddy's Act) Renée and the Alligators heropgericht.
Zij wisten met hun enthousiasme René Nodelijk over te halen om weer een
band te formeren. Tot op heden speelt de band met grote regelmaat door heel
Nederland en verbazen zij jong en oud met hun spetterende optredens.
In 2005 verschijnt na een lange stilte rond de band Renée de ijzersterke
single 'Copper coloured skies'. In wezen zijn de band Renée en de groep
Renée and the Alligators natuurlijk hetzelfde: het verschil zit in het
repertoire. Renée brengt popmuziek en Renée and the Alligators
brengen voor het grootste deel rockmuziek ten gehore.