Biografie Renée

 

1976
Anja Exterkate voegt zich bij de band Toby Collar. Ze volgt op dat moment een studie Engels en Nederlands, woont op kamers en moet van een beurs rondkomen. Het zingen leek haar een enorm leuke manier om geld bij te verdienen. Het zou echter allemaal heel anders gaan lopen dan ze had verwacht.

1977
René Nodelijk besluit de naam van de groep te veranderen in Renée and the Alligators en weer voornamelijk rock and roll stukken uit de jaren zestig op het repertoire te zetten. Uiteraard nu met meer zangnummers dan instrumentals. De tweede 'e' op het eind van de naam Renée moest aangeven dat het gezicht van de band nu door een zangeres werd bepaald. Achteraf heeft dit allemaal voor een hoop verwarring gezorgd, want wie was nu eigenlijk Renée? Het is van meet af aan de bedoeling geweest dat dit de artiestennaam van Anja zou zijn.

1978
In 1978 wordt op verzoek van platenmaatschappij CNR de naam van de groep ingekort tot simpelweg Renée. Ook wordt Frits Hirschland door de platenmaatschappij aangetrokken als manager van de groep. Met hem heeft de band menig hilarische momenten meegemaakt.
De groep scoort een hit met het nummer 'Sweet nothings' en brengt het titelloze debuutalbum uit. Het was de bedoeling van de platenmaatschappij CNR om dit als LP-project op de markt te brengen. Toen zij echter het nummer 'Sweet nothings' hoorde, werd besloten dit als single uit te brengen. Geen verkeerde gok zoals later zou blijken, want er zijn ruim 45.000 exemplaren over de toonbank gegaan. Het nummer stond 8 weken in de Top 40 en deed het ook goed in België, Duitsland, Oostenrijk en de voormalige DDR. In landen als Indonesië en Zuid-en Midden-Amerika zijn er illegale kopieën uitgebracht. Het nummer had grote bekendheid in die landen, maar het is niet te achterhalen hoeveel exemplaren ervan verkocht zijn. Met de eerste LP van Renée was bewezen dat de rock & roll nog steeds veel mensen aansprak, in tegenstelling tot de beweringen van menigeen dat deze muziek in het museum der oudheden thuishoorde.

1979
De rock 'n roll-klassieker 'A whole lotta shakin' goin' on' wordt als tweede nummer van het album 'Renée' op single uitgebracht. De single werd gepresenteerd op de Midem in Cannes, en werd daar enthousiast ontvangen. In Nederland waren de DJ's er niet voor te porren om het nummer te draaien. Desondanks heeft de single toch nog 3 weken in de Top 40 gestaan. In Duitsland is de single zowel op tv als radio flink onder de aandacht gebracht en er zijn daar meer dan 50.000 exemplaren van verkocht.
Frits Hirschland, ook manager van Earth and Fire, bracht Bert Ruiter, René Nodelijk en Renée met elkaar in contact. De muzikale ideeën van Bert Ruiter spraken René en Renée heel erg aan en al snel werd besloten dat hij vanaf dit moment de nummers van Renée zou gaan produceren. Het eerste nummer dat hij van haar produceerde was de single 'If You Wanna Be a Rock and Roller'.

1980
Twee albums worden in dit jaar uitgebracht: 'Ready to rock & roll', een heruitgave van het eerste album Renée uit 1978, en 'Reaching for the sky'. Met deze LP maakte de groep de ommezwaai van rock and roll naar popmuziek. De groep Renée werd vanaf dat moment als volwaardige popgroep beschouwd. 'If you wanna be a rock & roller', 'Jimmy', 'Come closer' en 'Sad man' verschijnen in dit jaar op single.
De single 'If you wanna be a rock & roller' werd beter in het buitenland ontvangen dan in eigen land. Er zijn bootlegversies uitgebracht in Indonesië, Midden-Amerika en Zuid-Amerika, die het naar verluid heel goed gedaan hebben, maar omdat het hier om illegale kopieën gaat is niet te achterhalen hoeveel exemplaren van dit nummer verkocht zijn. Dat deze single in Duitsland goed is ontvangen, blijkt uit het feit dat er zelfs een 12 inch versie van uitgebracht is. De Nederlandse DJ’s vonden dit nummer, naar eigen zeggen, te commercieel en wilden het nummer niet draaien.
'Jimmy' was het eerste nummer dat van de LP 'Reaching for the sky' werd uitgebracht. De single is goed ontvangen en de commentaren van de DJ’s waren zeer lovend. Het nummer heeft zes weken in de Tipparade gestaan, maar is helaas niet doorgedrongen tot de Top 40. De opvolger van deze single, 'Come closer', heeft op nr. 3 van de playlist van 'Hilversum 3' gestaan en is door Frits Spits tot 'Steunplaat' gebombardeerd. De tekst is een sarcastisch commentaar op het gedrag van toentertijd bekende popartiesten die met name het heroïnegebruik bewust of onbewust aanprezen. Het nummer was te zien bij Toppop, Nederland Muziekland en de Tros Top 50 zonder dat iemand zich ooit heeft afgevraagd waar het nummer eigenlijk over ging. Come Closer heeft in de Nationale Hitparade de 23e en in de Benelux Top 50 de 19e plaats bereikt. Er zijn in Nederland 45.000 exemplaren over de toonbank gegaan, maar tot veler verbazing en niet in de laatste plaats van de platenmaatschappij is de single niet in de Top 40 gekomen, hij is op nr. 2 van de tipparade blijven hangen. 'Sad man', de derde single van 'Reaching for the sky', is helaas maar drie weken gepromoot en is dankzij het project 'Stars on 45' (waar veel geld in was gestoken door de platenmaatschappij) losgelaten. Men had gehoopt dat Hilversum 3, ook zonder promotie, de single wel zou blijven draaien, omdat het nummer razend enthousiast door de DJ’s was ontvangen. Helaas bleek dit een verkeerde gok. Al met al zijn er toch ruim 10.000 exemplaren van verkocht. De Duitse zangeres Elke Best nam in 1981 een cover op van dit nummer, onder de titel 'Ein kind'.

1981
Het nummer 'Stranded lady' wordt op single uitgebracht. Deze vierde single afkomstig van de LP 'Reaching for the sky' is niet echt door radioland opgepakt. Het doel was echter bereikt: de platenmaatschappij had met winst gedraaid en de naam Renée was gevestigd.
In het voorjaar van 1981 geeft de band een televisieoptreden in de DDR in Oost-Berlijn. Dit is een ervaring die diepe indruk bij Renée heeft achtergelaten. De sfeer was benauwend. Praktisch vierentwintig uur per dag was er een tolk aanwezig, terwijl dat volkomen onzinnig was, omdat alle bandleden zich prima in het Duits konden redden. De mensen waar je mee in contact kwam, vermeden angstvallig elke vraag die maar iets met de politiek van de DDR te maken had. De angst en het wantrouwen onder de mensen was duidelijk voelbaar.

1982
Vlak voor de release van de single 'High time he went' gaat de band uit elkaar. René had na zoveel jaar van wisselingen en opnieuw muzikanten inwerken even helemaal genoeg van het bandbestaan en noodgedwongen moet Anja met een bandje het land in. Zij gaat als 'Renée' solo verder en de single 'High time he went' wordt een grote hit in binnen- en buitenland. In de hoop dat René zich nog zou bedenken, nam ze wel een stand-in band mee voor de tv-optredens. Helaas bleek hij niet te vermurwen, omdat hij zich geheel wilde gaan concentreren op het componeren van nieuwe stukken. De hoogst bereikte positie van 'High time he went' in het buitenland was nummer 2 in de hitlijsten van Noorwegen: 'Ebony & Ivory' van Stevie Wonder en Paul McCartney stond op 1. In Nederland bereikte de single de 8e plaats in de Top 40 en hield vier weken stand in de top 10. In de Nederlandse Hitparade kwam hij als hoogst genoteerde nieuwkomer op 14 binnen. Avro’s Toppop had ternauwernood de tv-opnames gemaakt. Op het moment dat de single de hitparade binnenstormde konden ze op tv alleen een blanco beeld met daarin de titel tonen.
In 1982 verschijnt tevens het album 'The future none can see'. Deze LP werd in heel Europa uitgebracht en werd uitgeroepen tot LP van de week door de Veronica Top 40. De kritieken waren bijzonder lovend en de LP heeft wekenlang in de Top 40 van bestverkochte LP’s gestaan. In Nederland zijn er 40.000 exemplaren verkocht. Naast 'High time he went' werden nog twee andere nummers van dit album op single uitgebracht: 'You're a liar' en 'Seventeen'.
Rond de single 'You're a liar' ontstond nogal wat commotie, omdat een deel van de DJ’s dit een volkomen verkeerde singlekeuze vond. Nederland Muziekland was enthousiast over het nummer en Renée kreeg de kans om de single in dit programma te promoten. Het nummer werd slechts door enkele DJ’s opgepakt en was daardoor een kort leven beschoren. De opvolger, 'Seventeen', was een favoriet van Frits Spits. Hij draaide dit nummer al veelvuldig op het moment dat 'You’re a liar' als single was uitgekomen en liet duidelijk blijken dat hij dit nummer zijn voorkeur had. Helaas is deze single, ondanks de lovende kritieken, tussen wal en schip geraakt.

1983
Het album 'Sometimes you cry' verschijnt. Deze LP is een samenstelling van vier nummers van de LP 'Reaching for the sky', vier nummers van de LP 'The future none can see' en vier nieuwe stukken. De singles 'Sometimes you cry' (door de AVRO als favoriet getipt) en 'Give me a break' hebben het niet gered. De platenbusiness was toen al in rep en roer door de opkomst van de cassettebandjes. Veel platenmaatschappijen zagen hun omzet dramatisch dalen en dit had zo zijn gevolgen voor de Nederlandse artiesten. Net als nu werd toen bij veel artiesten het platencontract niet verlengd.

1984
In dit jaar verschijnt de nieuwe single 'Take some pills': in tegenstelling tot alle vorige Renée-singles en albums niet uitgebracht door CNR maar door de platenmaatschappij Sky Telstar. Het nummer is ondanks veel mooie beloften een low budget productie geworden en heeft eigenlijk geen echte kans gekregen.

1985-heden
In 1985 wordt op het initiatief van Cor van der Beek (drummer Shocking Blue) en Fred Severing (bassist Daddy's Act) Renée and the Alligators heropgericht. Zij wisten met hun enthousiasme René Nodelijk over te halen om weer een band te formeren. Tot op heden speelt de band met grote regelmaat door heel Nederland en verbazen zij jong en oud met hun spetterende optredens.
In 2005 verschijnt na een lange stilte rond de band Renée de ijzersterke single 'Copper coloured skies'. In wezen zijn de band Renée en de groep Renée and the Alligators natuurlijk hetzelfde: het verschil zit in het repertoire. Renée brengt popmuziek en Renée and the Alligators brengen voor het grootste deel rockmuziek ten gehore.